[Βουλή] Καθορισμός του εύρους της αιγιαλίτιδας ζώνης της Ελληνικής Επικράτειας και ανακήρυξης της

ekklesia · Ιούνιος 5, 2026, 8:07πμ

Καθορισμός του εύρους της αιγιαλίτιδας ζώνης της Ελληνικής Επικράτειας και ανακήρυξης της…


Πηγή	ΒΟΥΛΗ
Επίπεδο	Εθνικό
Κατάσταση	Ανακοινώθηκε
ID	`GR-536e9c79`

Περίληψη

Ο νόμος καθορίζει το εύρος της αιγιαλίτιδας ζώνης της Ελληνικής Δημοκρατίας σε δώδεκα ναυτικά μίλια από τις γραμμές βάσης των ακτών και ανακηρύσσει Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη που εκτείνεται έως διακόσια ναυτικά μίλια. Εξουσιοδοτεί τον Υπουργό Εξωτερικών να διαπραγματευθεί και να υπογράψει συμφωνία οριοθέτησης ΑΟΖ με την Κυπριακή Δημοκρατία και να γνωστοποιήσει τις συντεταγμένες στον ΟΗΕ.

Ανάλυση

Το νομοθετικό κείμενο εφαρμόζεται στο σύνολο των θαλάσσιων περιοχών της Ελληνικής Επικράτειας, συμπεριλαμβανομένων του Αιγαίου, Ιονίου, Κρητικού και Λιβυκού Πελάγους και της Ανατολικής Μεσογείας, σύμφωνα με τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας, το διεθνές εθιμικό δίκαιο και το Σύνταγμα της Ελλάδας. Η μέτρηση της αιγιαλίτιδας ζώνης πραγματοποιείται από τη φυσική ακτογραμμή, τις ευθείες γραμμές βάσης και τις γραμμές κλεισίματος κόλπων, ενώ τα ελληνικά νησιά διαθέτουν πλήρη επήρεια ανεξαρτήτως μεγέθους. Η Ελληνική Δημοκρατία ασκεί πλήρη και αποκλειστική κυριαρχία επί της αιγιαλίτιδας ζώνης, του υπερκείμενου εναέριου χώρου, του βυθού και του υπεδάφους. Στην ΑΟΖ ασκούνται κυριαρχικά δικαιώματα εξερεύνησης, εκμετάλλευσης, διαχείρισης και διατήρησης των φυσικών πόρων. Σε περιπτώσεις όπου η απόσταση μεταξύ ελληνικών και ξένων ακτών είναι μικρότερη των τετρακοσίων ναυτικών μιλίων, το όριο της ΑΟΖ καθορίζεται βάσει της αρχής της μέσης γραμμής και της ίσης απόστασης, εκτός εάν άλλως ορίζεται με διεθνή συμφωνία. Ο νόμος εξουσιοδοτεί τον Υπουργό Εξωτερικών να ρυθμίσει με κοινές αποφάσεις άλλων υπουργών ζητήματα εφαρμογής, χαρτογράφησης, ναυσιπλοΐας, αλιείας, ελέγχου θαλάσσιων συνόρων και ενεργειακών ερευνών.

Επίσημο κείμενο και έγγραφα

Αιτιολογική Έκθεση & Λοιπές Συνοδευτικές Εκθέσεις

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

στην πρόταση νόμου «Καθορισμός του εύρους της αιγιαλίτιδας ζώνης της Ελληνικής

Επικράτειας και ανακήρυξη της Ελληνικής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) »

Προς τη Βουλή των Ελλήνων

Η παρούσα νομοθετική πρωτοβουλία των Ανεξάρτητων Βουλευτών, Γιώργου Μανούσου,

Γιάννη Δημητροκάλλη και Διονύση Βαλτογιάννη, αποτελεί άσκηση κυριαρχικού δικαιώματος

της Ελληνικής Δημοκρατίας, απορρέοντος από το διεθνές δίκαιο, τη Σύμβαση των Ηνωμένων

Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982 και το διεθνές εθιμικό δίκαιο.

Σύμφωνα με το άρθρο 3 της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας, κάθε κράτος έχει

δικαίωμα να καθορίζει την αιγιαλίτιδα ζώνη του έως όριο που δεν υπερβαίνει τα δώδεκα (12)

ναυτικά μίλια από τις γραμμές βάσης του. Το δικαίωμα αυτό έχει ήδη ασκηθεί από την

Ελλ ηνική Δημοκρατία στη θαλάσσια περιοχή του Ιονίου και των Ιονίων Νήσων μέχρι το

Ακρωτήριο Ταίναρο, με τον ν. 4767/2021, ο οποίος ρητώς επιφύλαξε την άσκηση αντίστοιχων

δικαιωμάτων και στις λοιπές περιοχές της Επικράτειας.

Με τον παρόντα νόμο η Ελληνική Δημοκρατία προβαίνει στην καθολική εφαρμογή του

ανωτέρω δικαιώματος στο σύνολο των θαλασσίων περιοχών της, συμπεριλαμβανομένου του

Αιγαίου Πελάγους, του Κρητικού Πελάγους, του Λιβυκού Πελάγους και της Ανατολικής

Μεσογείου.

Ι. Νομική βάση της επέκτασης της αιγιαλίτιδας ζώνης

Η αιγιαλίτιδα ζώνη δεν αποτελεί ζώνη απλής οικονομικής εκμετάλλευσης, αλλά χώρο

πλήρους εθνικής κυριαρχίας. Η κυριαρχία του παράκτιου κράτους εκτείνεται επί της

θαλάσσιας στήλης, του βυθού, του υπεδάφους και του υπερκείμενου εναερίου χώρου.

Η επέκταση της ελληνικής αιγιαλίτιδας ζώνης στα δώδεκα (12) ναυτικά μίλια δεν συνιστά

μονομερή αυθαίρετη ενέργεια, αλλά άσκηση ρητώς προβλεπόμενου δικαιώματος. Δεν

απαιτείται συναίνεση τρίτου κράτους, ούτε προηγούμενη διαπραγμάτευση, ούτε διεθνής

έγκριση. Η σχετική πράξη είναι εσωτερική νομοθετική πράξη κυριαρχίας, η οποία

γνωστοποιείται διεθνώς με την κατάθεση συντεταγμένων και χαρτών στα αρμόδια όργανα.

Η θέση αυτή επιβεβαιώθηκε ήδη από τον ν. 4767/2021, όπου ο Έλληνας νομοθέτης καθόρισε

το εύρος της αιγιαλίτιδας ζώνης στα δώδεκα (12) ναυτικά μίλια για συγκεκριμένη θαλάσσια

περιοχή. Συνεπώς, η επέκταση και στις λοιπές περιοχές της Ελληνικής Επικράτειας απ οτελεί

συνέχεια υφιστάμενης νομοθετικής επιλογής και όχι νέα νομική κατεύθυνση.

ΙΙ. Νομική βάση της ανακήρυξης ΑΟΖ

Η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη αποτελεί θαλάσσια ζώνη εντός της οποίας το παράκτιο

κράτος δεν ασκεί πλήρη κυριαρχία, αλλά κυριαρχικά δικαιώματα και δικαιοδοσίες για την

εξερεύνηση, εκμετάλλευση, διαχείριση και διατήρηση των φυσικών πόρων, ζώντων και μη

ζών των.

Η Ελληνική ΑΟΖ ανακηρύσσεται σύμφωνα με τα άρθρα 55 έως 75 της Σύμβασης για το Δίκαιο

της Θάλασσας και εκτείνεται έως τα διακόσια (200) ναυτικά μίλια από τις ελληνικές γραμμές 1βάσης. Όπου οι αποστάσεις μεταξύ ελληνικών ακτών και ακτών άλλων κρατών είναι

μικρότερες των τετρακοσίων (400) ναυτικών μιλίων, η οριοθέτηση γίνεται βάσει της αρχής

της μέσης γραμμής/ίσης απόστασης, εκτός αν υπάρξει ειδική συμφωνία σύμφωνη με το

διεθνές δί καιο.

ΙΙΙ. Τα ελληνικά νησιά διαθέτουν θαλάσσιες ζώνες

Κεντρικό στοιχείο της παρούσας ρύθμισης είναι η πλήρης αναγνώριση των δικαιωμάτων των

ελληνικών νησιών. Το άρθρο 121 της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας προβλέπει ότι τα

νησιά διαθέτουν αιγιαλίτιδα ζώνη, συνορεύουσα ζώνη, ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα, όπως και οι

ηπειρωτικές περιοχές.

Επομένως, τα ελληνικά νησιά του Αιγαίου, η Κρήτη, η Ρόδος, η Κάρπαθος, η Κάσος και το

σύμπλεγμα της Μεγίστης δεν είναι «εξαιρέσεις» από το διεθνές δίκαιο. Αντιθέτως,

αποτελούν ελληνικό έδαφος με πλήρη ικανότητα παραγωγής θαλασσίων ζωνών.

Η τουρκική θέση ότι μεγάλα, κατοικημένα και ιστορικά ελληνικά νησιά μπορούν να

στερηθούν θαλασσίων ζωνών λόγω γεωγραφικής εγγύτητας προς την τουρκική ακτή δεν

εδράζεται σε κανέναν γενικό κανόνα του διεθνούς δικαίου. Η γεωγραφία λαμβάνεται υπόψη

κατά την οριοθέτηση, αλλά δεν μπορεί να καταργήσει την ίδια τη νομική υπόσταση των

νησιών.

IV. Αντίκρουση του τουρκικού ισχυρισμού περί «ειδικών συνθηκών» στο Αιγαίο

Η Τουρκία προβάλλει τον ισχυρισμό ότι το Αιγαίο αποτελεί «ειδική περίπτωση» και ότι, λόγω

της γεωγραφικής του μορφής, η Ελλάδα δεν μπορεί να επεκτείνει την αιγιαλίτιδα ζώνη της

στα δώδεκα (12) ναυτικά μίλια.

Ο ισχυρισμός αυτός συγχέει δύο διαφορετικά νομικά ζητήματα:

Πρώτον, το δικαίωμα καθορισμού αιγιαλίτιδας ζώνης έως 12 ν.μ., το οποίο είναι μονομερές

δικαίωμα του παράκτιου κράτους.

Δεύτερον, την οριοθέτηση ΑΟΖ ή υφαλοκρηπίδας μεταξύ κρατών με αντικείμενες ή

παρακείμενες ακτές, η οποία μπορεί να απαιτεί συμφωνία ή διεθνή δικαιοδοτική επίλυση.

Η έννοια των «ειδικών περιστάσεων» αφορά κυρίως την οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών, όχι

την κατάργηση του δικαιώματος ενός κράτους να καθορίσει αιγιαλίτιδα ζώνη εντός του

διεθνώς αναγνωρισμένου ορίου των 12 ν.μ.

Συνεπώς, το επιχείρημα περί «ειδικών συνθηκών» δεν μπορεί να λειτουργήσει ως

απαγόρευση άσκησης νόμιμου ελληνικού κυριαρχικού δικαιώματος.

V. Αντίκρουση του ισχυρισμού περί «εγκλωβισμού» της Τουρκίας

Η Τουρκία ισχυρίζεται ότι η επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων στο Αιγαίο θα την

«εγκλωβίσει» και θα περιορίσει την πρόσβασή της στη θάλασσα.

Ο ισχυρισμός αυτός είναι νομικά αβάσιμος.

Το διεθνές δίκαιο προβλέπει ρητά το δικαίωμα αβλαβούς διέλευσης πλοίων τρίτων κρατών

μέσα από την αιγιαλίτιδα ζώνη παράκτιου κράτους. Επομένως, η επέκταση της ελληνικής

αιγιαλίτιδας ζώνης δεν αποκλείει τη ναυσιπλοΐα, δεν κλείνει διεθνείς θαλάσσιες οδούς κα ι

δεν μετατρέπει το Αιγαίο σε «κλειστή ελληνική θάλασσα». 2Άλλο πράγμα είναι η ελληνική κυριαρχία επί της αιγιαλίτιδας ζώνης και άλλο η διεθνώς

κατοχυρωμένη αβλαβής διέλευση. Η Ελλάδα, ως κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του

ΝΑΤΟ και του ΟΗΕ, έχει κάθε συμφέρον να διασφαλίζει τη νόμιμη διεθνή ναυσιπλοΐα. Αυτό

όμως δεν συνεπάγεται παραίτηση από την κυριαρχία της.

VI. Αντίκρουση του ισχυρισμού ότι η Τουρκία δεν δεσμεύεται επειδή δεν έχει υπογράψει την

UNCLOS

Η Τουρκία δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος στη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας. Το

γεγονός αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι μπορεί να αγνοεί κανόνες που έχουν εθιμικό

χαρακτήρα.

Το δικαίωμα καθορισμού αιγιαλίτιδας ζώνης έως 12 ν.μ. έχει αναγνωρισθεί και εφαρμοσθεί

από τη μεγάλη πλειοψηφία των κρατών της διεθνούς κοινότητας. Αποτελεί κανόνα γενικής

διεθνούς πρακτικής και, ως τέτοιος, έχει εθιμική διάσταση.

Επιπλέον, η ίδια η Τουρκία εφαρμόζει εύρος χωρικών υδάτων δώδεκα (12) ναυτικών μιλίων

σε άλλες θαλάσσιες περιοχές της, γεγονός που αποδυναμώνει το επιχείρημα ότι το όριο αυτό

είναι δήθεν απαράδεκτο ή αντίθετο προς το διεθνές δίκαιο.

Δεν μπορεί ένα κράτος να αποδέχεται τον κανόνα όταν το εξυπηρετεί και να τον αρνείται όταν

πρόκειται για νόμιμο δικαίωμα γειτονικού κράτους.

VII. Αντίκρουση του casus belli

Η τουρκική απειλή πολέμου σε περίπτωση επέκτασης της ελληνικής αιγιαλίτιδας ζώνης

αποτελεί κατάφωρη παραβίαση του άρθρου 2 παράγραφος 4 του Χάρτη των Ηνωμένων

Εθνών, το οποίο απαγορεύει όχι μόνο τη χρήση βίας αλλά και την απειλή χρήσης βίας στις

διεθνείς σ χέσεις.

Η άσκηση ενός νόμιμου κυριαρχικού δικαιώματος δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως αιτία

πολέμου. Το casus belli δεν παράγει έννομα αποτελέσματα, δεν δημιουργεί δικαιώματα υπέρ

της Τουρκίας και δεν μπορεί να περιορίσει την ελληνική κυριαρχία.

Αντιθέτως, αποκαλύπτει ότι η Τουρκία επιχειρεί να υποκαταστήσει το διεθνές δίκαιο με την

απειλή στρατιωτικής βίας. Η Ελλάδα οφείλει να απορρίψει θεσμικά, ρητά και

κατηγορηματικά κάθε τέτοια πρακτική.

Στο πλαίσιο αυτό, ο παρών νόμος δηλώνει ότι η Ελληνική Δημοκρατία ασκεί τα δικαιώματά

της ειρηνικά, νόμιμα και σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, αλλά δεν αποδέχεται απειλές,

εκβιασμούς ή μονομερείς περιορισμούς της κυριαρχίας της .

VIII. Αντίκρουση του τουρκολιβυκού μνημονίου

Η παρούσα ανακήρυξη της Ελληνικής ΑΟΖ καθιστά απολύτως σαφές ότι οποιαδήποτε

απόπειρα τρίτων κρατών να οριοθετήσουν θαλάσσιες ζώνες αγνοώντας την ύπαρξη

ελληνικών νησιών είναι νομικά ανυπόστατη έναντι της Ελληνικής Δημοκρατίας.

Το λεγόμενο τουρκολιβυκό μνημόνιο επιχειρεί να παρακάμψει την Κρήτη, την Κάσο, την

Κάρπαθο, τη Ρόδο και το σύμπλεγμα της Μεγίστης, σαν να μην παράγουν θαλάσσιες ζώνες.

Η παραδοχή αυτή αντίκειται στη βασική αρχή του άρθρου 121 της UNCLOS, σύμφωνα με την

οπο ία τα νησιά διαθέτουν θαλάσσιες ζώνες όπως και οι ηπειρωτικές περιοχές. 3Η Ελλάδα δεν δεσμεύεται από συμφωνίες τρίτων κρατών στις οποίες δεν είναι μέρος και οι

οποίες θίγουν κυριαρχικά της δικαιώματα. Κάθε τέτοια συμφωνία είναι νομικά αδιάφορη για

την Ελληνική Δημοκρατία στον βαθμό που επιχειρεί να παράγει αποτελέσματα επί ελληνικών

θαλασσίων ζωνών.

IX. Η ανάγκη οριοθέτησης ΑΟΖ με την Κυπριακή Δημοκρατία

Η οριοθέτηση ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας και Κυπριακής Δημοκρατίας αποτελεί φυσική και νομική

συνέχεια της εφαρμογής του Δικαίου της Θάλασσας στην Ανατολική Μεσόγειο.

Η Ελλάδα και η Κύπρος είναι κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, συμβαλλόμενα μέρη στην

UNCLOS και έχουν κοινό συμφέρον στην προστασία της νομιμότητας, της ενεργειακής

ασφάλειας και της σταθερότητας στην περιοχή.

Η οριοθέτηση με βάση τη μέση γραμμή και την πλήρη επήρεια των ελληνικών νησιών, ιδίως

του συμπλέγματος της Μεγίστης, συνιστά πράξη διεθνούς νομιμότητας και απάντηση σε

κάθε αναθεωρητική θεωρία που επιχειρεί να αποκόψει γεωγραφικά και νομικά την Ελλάδα

από την Κύπρο.

X. Συμπέρασμα

Με τον παρόντα νόμο η Ελληνική Δημοκρατία:

α) επεκτείνει την αιγιαλίτιδα ζώνη της στα δώδεκα (12) ναυτικά μίλια στο σύνολο της

Επικράτειας,

β) ανακηρύσσει Ελληνική Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη έως διακόσια (200) ναυτικά μίλια,

γ) εφαρμόζει την αρχή της μέσης γραμμής όπου οι αποστάσεις είναι μικρότερες των

τετρακοσίων (400) ναυτικών μιλίων,

δ) αναγνωρίζει πλήρη δικαιώματα θαλασσίων ζωνών σε όλα τα ελληνικά νησιά,

ε) εξουσιοδοτεί την Κυβέρνηση να προχωρήσει σε οριοθέτηση ΑΟΖ με την Κυπριακή

Δημοκρατία,

στ) απορρίπτει κάθε απειλή χρήσης βίας ως αντίθετη προς τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών,

ζ) και διακηρύσσει ότι η προστασία της ελληνικής κυριαρχίας και των ελληνικών κυριαρχικών

δικαιωμάτων γίνεται με σεβασμό στο διεθνές δίκαιο, αλλά χωρίς παραίτηση από κανένα

νόμιμο δικαίωμα της χώρας.

Συνοψίζοντας, η Ελλάδα πρέπει άμεσα να διασφαλίσει τα κυριαρχικά της δικαιώματα, να

θωρακίσει τις επόμενες γενιές και να φανεί αντάξια της ένδοξης ιστορίας της. Για αυτούς

τους λόγους, πρέπει να άμεσα να φέρει προς ψήφιση τον παρόντα νόμο.

Αθήνα, 5 Ιουνίου 2026

Οι π ροτείνοντες Βουλευτές

Ιωάννης Δημητροκάλλης

Διονύσιος Βαλτογιάννης

Γεώργιος Μανούσος 4ΠΡΟΤΑΣΗ ΝΟΜΟΥ

Καθορισμός του εύρους της αιγιαλίτιδας ζώνης της Ελληνικής Επικράτειας και ανακήρυξη

της Ελληνικής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ)

Άρθρο 1

Πεδίο εφαρμογής

Ο παρών νόμος εφαρμόζεται στο σύνολο των θαλάσσιων περιοχών της Ελληνικής

Επικράτειας, περιλαμβανομένων:

του Αιγαίου Πελάγους,

του Ιονίου Πελάγους,

του Κρητικού Πελάγους,

του Λιβυκού Πελάγους,

της Ανατολικής Μεσογείου,

καθώς και κάθε άλλης θαλάσσιας περιοχής επί της οποίας η Ελληνική Δημοκρατία

ασκεί κυριαρχία ή κυριαρχικά δικαιώματα σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο.

Ο παρών νόμος εφαρμόζεται σύμφωνα με:

τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας της 10ης Δεκεμβρίου

1982 (UNCLOS),

το διεθνές εθιμικό δίκαιο,

τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών,

και το Σύνταγμα της Ελλάδας.

Άρθρο 2

Εύρος αιγιαλίτιδας ζώνης

Το εύρος της αιγιαλίτιδας ζώνης της Ελληνικής Δημοκρατίας, μετά του υπερκείμενου

εναέριου χώρου, του βυθού και του υπεδάφους αυτής, καθορίζεται σε δώδεκα (12)

ναυτικά μίλια από τις γραμμές βάσης των ελληνικών ακτών.

Η μέτρηση πραγματοποιείται:

από τη φυσική ακτογραμμή,

από τις ευθείες γραμμές βάσης,

καθώς και από τις γραμμές κλεισίματος κόλπων, σύμφωνα με την UNCLOS και την

εσωτερική νομοθεσία.

Τα ελληνικά νησιά, ανεξαρτήτως μεγέθους, διαθέτουν πλήρη επήρεια σε αιγιαλίτιδα

ζώνη, σύμφωνα με το άρθρο 121 της UNCLOS.

Άρθρο 3

Άσκηση κυριαρχίας

Η Ελληνική Δημοκρατία ασκεί πλήρη και αποκλειστική κυριαρχία:

επί της αιγιαλίτιδας ζώνης,

του υπερκείμενου εναέριου χώρου,

του βυθού, 5• και του υπεδάφους αυτής.

Κάθε αντίθετη πράξη, αμφισβήτηση ή απειλή χρήσης βίας κατά της άσκησης των

δικαιωμάτων της Ελληνικής Δημοκρατίας αντίκειται:

στο διεθνές δίκαιο,

στον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών,

και στις θεμελιώδεις αρχές της διεθνούς έννομης τάξης.

Άρθρο 4

Ανακήρυξη Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ)

Η Ελληνική Δημοκρατία ανακηρύσσει Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ),

σύμφωνα με:

τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας της 10ης Δεκεμβρίου

1982 (UNCLOS),

το διεθνές εθιμικό δίκαιο,

και τις γενικώς αναγνωρισμένες αρχές του διεθνούς δικαίου.

Η Ελληνική ΑΟΖ εκτείνεται έως διακόσια (200) ναυτικά μίλια από τις γραμμές βάσης

των ελληνικών ακτών, συμπεριλαμβανομένων:

των ηπειρωτικών ακτών,

των νησιών,

των νησίδων,

και των βραχονησίδων της Ελληνικής Επικράτειας, σύμφωνα με το άρθρο 121 της

UNCLOS.

Στις περιπτώσεις κατά τις οποίες η απόσταση μεταξύ των ελληνικών ακτών και των

ακτών άλλου κράτους είναι μικρότερη των τετρακοσίων (400) ναυτικών μιλίων, το

όριο της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης καθορίζεται βάσει:

της αρχής της μέσης γραμμής,

και της αρχής της ίσης απόστασης, εκτός εάν άλλως ορίζεται με διεθνή συμφωνία

σύμφωνη προς το διεθνές δίκαιο.

Η Ελληνική Δημοκρατία ασκεί εντός της ΑΟΖ:

κυριαρχικά δικαιώματα εξερεύνησης,

εκμετάλλευσης,

διαχείρισης,

και διατήρησης των φυσικών πόρων, ζώντων και μη ζώντων, των υδάτων, του βυθού

και του υπεδάφους.

Η Ελληνική ΑΟΖ εκτείνεται στο σύνολο της θαλάσσιας περιοχής:

από τις εκβολές του Έβρου,

έως και το σύμπλεγμα της Μεγίστης, συμπεριλαμβανομένων όλων των ελληνικών

νησιωτικών σχηματισμών.

Άρθρο 5

Οριοθέτηση ΑΟΖ με την Κυπριακή Δημοκρατία

Η Ελληνική Δημοκρατία εξουσιοδοτεί τον Υπουργό Εξωτερικών να προβεί άμεσα:

σε διαπραγμάτευση,

υπογραφή, 6• και κύρωση συμφωνίας οριοθέτησης Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης με την

Κυπριακή Δημοκρατία, βάσει:

της αρχής της μέσης γραμμής,

της πλήρους επήρειας των νησιών,

και της UNCLOS.

Η οριοθέτηση Ελλάδας - Κύπρου αναγνωρίζεται ως συνέχεια και εφαρμογή του

διεθνούς δικαίου στην Ανατολική Μεσόγειο.

Οι σχετικές συντεταγμένες, χάρτες και τεχνικά παραρτήματα κατατίθενται στον ΟΗΕ

μετά την ολοκλήρωση της συμφωνίας.

Άρθρο 6

Διεθνής γνωστοποίηση

Ο Υπουργός Εξωτερικών εξουσιοδοτείται:

να καταθέσει στον ΟΗΕ τις συντεταγμένες της αιγιαλίτιδας ζώνης και της Ελληνικής

ΑΟΖ,

να ενημερώσει τους διεθνείς οργανισμούς,

και να προβεί σε κάθε απαιτούμενη διπλωματική, τεχνική ή νομική ενέργεια.

Με κοινές αποφάσεις των αρμόδιων υπουργών ρυθμίζονται:

ζητήματα εφαρμογής,

χαρτογράφησης,

ναυσιπλοΐας,

αλιείας,

ελέγχου θαλάσσιων συνόρων,

ενεργειακών ερευνών,

και κάθε αναγκαία τεχνική λεπτομέρεια.

Άρθρο 7

Προστασία κυριαρχικών δικαιωμάτων

Κάθε αμφισβήτηση ή απειλή χρήσης βίας κατά της άσκησης:

της ελληνικής κυριαρχίας,

της αιγιαλίτιδας ζώνης,

ή των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελληνικής Δημοκρατίας στην ΑΟΖ, αντίκειται:

στον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών,

στο διεθνές δίκαιο,

και στις αρχές ειρηνικής επίλυσης διαφορών.

Η Ελληνική Δημοκρατία διατηρεί ακέραιο το δικαίωμα λήψης κάθε νόμιμου μέτρου

προστασίας:

της εθνικής κυριαρχίας,

της εδαφικής ακεραιότητας,

και των κυριαρχικών της δικαιωμάτων. 7Άρθρο 8

Καταργούμενες διατάξεις

Από την έναρξη ισχύος του παρόντος καταργείται κάθε γενική ή ειδική διάταξη που αντίκειται

στις διατάξεις του παρόντος νόμου.

Άρθρο 9

Έναρξη ισχύος

Η ισχύς του παρόντος νόμου αρχίζει από τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της

Κυβερνήσεως.

Αθήνα, 5 Ιουνίου 2026

Οι π ροτείνοντες Βουλευτές

Ιωάννης Δημητροκάλλης

Διονύσιος Βαλτογιάννης

Γεώργιος Μανούσος 8

Πλήρη έγγραφα

Ψηφίστε τώρα στο ekklesia.gr →

Αυτό το θέμα δημιουργήθηκε αυτόματα από το σύστημα ekklesia.